Het nationaal bewustzijn: van vreemdeling tot vernieuwde identiteit

Schreef ik eerder nog dat ik zo blij was het bloggen te hebben opgepakt, verschijnt er een paar weken lang niets online! Ik geloof dat ik te enthousiast was en iets te hard van stapel liep. Oeps! Nu het eindelijk een beetje goed gaat, is er is ineens ook een moment van rust. En dat blijkt ineens toch nog best wel even een dingetje hoor.. Ik voelde het al aankomen, maar ineens zei m’n lichaam dan echt: ‘hee, ho, stop’! Ja echt, precies in die volgorde. Eerst had ik het gevoel dat ik geen zuurstof meer binnen kreeg. Ik snakte naar adem en had last van krampen, steken en misselijkheid. Bij ‘ho’ deed werkelijk iedere cel in mijn lichaam ook nog eens ontzettend veel pijn, voelde ik overal vreemde dingen en tja, bij ‘stop’ was ik uitgeschakeld. Helaas kon ik nog wel nadenken en bedacht ik mezelf daarom de meest vreemde dingen. Uiteindelijk had ik zelfs bedacht dat ik misschien wel een ziekte had waarbij mijn hersenen en/of zenuwen werden aangetast en ik nooit meer iets zou kunnen. Uhh, hoe bedoel je dramaqueen?

Het nationaal bewustzijn

Een film over unicorns en regenbogen

Volgens de huisarts werd het tijd om contact op te nemen met mijn werkgever. Liever had ik een bloedonderzoek gehad, of een EGG, maar ik moest toch echt naar huis en bellen. Dat deed ik dus maar. Ik hoopte dat mijn manager niet op zou nemen, maar uiteraard deed hij dat wel. Bovendien was hij ook nog eens heel vrolijk. Ik voelde de bui al hangen en dacht dat mijn dag er niet beter zou worden. Helaas had ik gelijk, want ik zit thuis en ben verplicht uit te rusten. “Ga maar Netflixen of zo” zei mijn manager droog. “En als je dat niet leuk vind, zoek je maar iets dat je wel leuk vind” sloot hij het gesprek af. Stiekem kon ik er wel een beetje om lachen, maar een uur later wist ik van ellende niet was ik moest doen. Ik keek een film over unicorns en regenbogen op Netflix en niet geheel onverwacht dwaalden mijn gedachten af.

Bestaansrecht in de vorm van een paspoort

Het gevoel van onrecht dat mijn partner is aangedaan, de manier waarop ik zelf ben behandeld en Nederland überhaupt met de medemens omgaat, zijn dingen die me nog steeds regelmatig dwarszitten. Dit zijn dingen waar iedereen tegenaan loopt als je ooit ergens als vreemdeling verblijft. Terwijl je ergens een soort van utopisch land verwacht waarin je mag zijn wie je bent, wordt je geconfronteerd met bestaansrecht op allerlei verschillende manieren en door allerlei verschillende mensen. Dat verwarde mij ontzettend toen ik terug naar Nederland kwam. Immers, met mijn paspoort wordt ik vrijwel overal op de wereld geaccepteerd, behalve dus in dat land zelf! Ik dacht daarom onbewust dat ik Nederland ook de schuld van al mijn problemen mocht geven en dat ging best een tijdje goed. Want weet je, dit land is ook gewoon echt best wel k.. af en toe!

Van vreemdeling tot vernieuwde identiteit

Ontmoeting met een Turkse emigrant

Daarna moest ik denken aan de Turkse emigrant die ik laatst heb ontmoet. Ik weet niet precies waar hij de stoutmoedigheid vandaan haalde, maar hij stelde vragen waarop alleen ik het antwoord diep in mijn hart kon vinden. Ruim drie uur lang nam hij de tijd voor me en spraken we over cultuur, geschiedenis en politiek, maar ook over de moeilijkheden waar ik tegenaan loop sinds ik weer in Nederland ben. Een ‘reverse culture shock’ is namelijk zacht uitgedrukt en de worsteling met het dagelijks leven af en toe schrikbarend groot. Tijdens een film over unicorns en regenbogen begrijp ik ineens waar deze frustratie en mijn verdriet vandaan komen. Hoewel ik in theorie ‘gewoon een Nederlander ben’, is de praktijk heel anders. Ik ben inderdaad een vreemdeling! Het was een verademing om iemand tegen te komen die me begrijpt. Die op zijn manier hetzelfde heeft ervaart en snapt wat ik voel en bedoel. En ik kan het niet beter omschrijven dan: “National consciousness is truly a miraculous thing. When I am not in Turkey I feel even more Turkish than in Istanbul. But when I’m home my European side becomes more apparent”. – Orhan Pamuk

Een paspoort zegt niets over wie je bent

Eigenlijk doet het er namelijk niets toe waar je vandaan komt. In theorie lijkt dat interessant te zijn, maar in praktijk werkt het niet zo. Dan ben je gewoon wie je bent. Het zijn culturen, religies, gebruiken, normen en waarden die ervoor zorgen dat je bewustzijn groter wordt en je maken tot wie je bent. Een paspoort zegt daar niets over en regels noch protocollen kunnen hier iets aan veranderen. Nederland had dus wel degelijk gelijk en het recht om mijn partner en mij zo te behandelen. Het is ronduit arrogant van mij om te denken dat ik terug kan keren naar een land waar mijn origine zich überhaupt niet bevindt en ik ook nog eens bijna de helft van mijn leven niet hebt doorgebracht. Ik bedoel even serieus gewoon; hoe durfde ik eigenlijk verwachtingen te hebben? Door jezelf te omringen met andere culturen verander en groei je namelijk op zo’n diepgaande manier. Dit verloopt echter ontzettend natuurlijk en stapsgewijs, waardoor je jezelf hier niet per se bewust van bent. Bovendien, je paspoort houdt hier absoluut geen rekening mee!

Levensgrote bellen blazen
Levensgroot bellen blazen

Het bewustzijn is mysterieus en ongrijpbaar

Wist ik veel echter veel dat er een definitie voor bestond; het nationaal bewustzijn. Misschien ga ik iets te diep nu, maar dit onderwerp levert zoveel interessante en filosofische vragen op. Het nationaal bewustzijn is namelijk zo mysterieus. Ongrijpbaar is het; niemand weet precies wat het is en toch ontwikkelt het constant. Bovendien is het ook nog eens grenzeloos. Sterker nog; het bewustzijn veranderd en overschrijd de door onszelf opgelegde grenzen. En als je niet oplet, heb je dus ineens een vernieuwde identiteit, maar kun je jezelf niet meer identificeren. Dan laat je jezelf niet door allerlei manieren en allerlei mensen in hokjes stoppen, maar probeer je vooral jezelf te begrenzen. Terwijl het lichaam dit probeert duidelijk te maken, gaan het brein hier dwars tegenin. Als mens zijn we namelijk bang voor verandering en doen we er alles aan om transformatie tegen te gaan.

Wees niet bang voor transformatie

Transformatie is echter waar het leven uit bestaat. Het heeft dus geen zin om dit tegen te houden. Als je dit wel probeert te doen, zal uiteindelijk je lichaam het van je overnemen. Probeer daarom mee te bewegen met de golven van het leven; soms ruig en stormachtig, maar ook regelmatig kabbelend en rustig. Het gaat erom dat je ‘niet vergeet waar je vandaan komt en blijft zijn’ aldus mijn ontmoeting in Amsterdam. Hij bedoelde daar metaforisch mee dat we een druppel water van de zee zijn. Je bent namelijk een individueel wezen met een eigen pad in de leven, maar tegelijkertijd ook onderdeel van een collectief dat constant in beweging is. Het is belangrijk om dat verschil te kunnen zien. Toen begreep ik het niet, maar daarom is het dus belangrijk om af en toe een film over unicorns en regenbogen te kijken. Het zijn namelijk de momenten waarop je even loslaat van het dagelijkse stroming dat je tot dit soort inzichten komt en beseft dat je meer kunt dan je denkt!

Facebook Comments

2 Comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.