Burn-out: een spirituele crisis en waardevolle reis

Het is ruim een half jaar geleden dat ik voor het laatst een artikel online heb geplaatst. Het ging niet zo goed. Ik raakte burn-out en maakte hierdoor een spirituele crisis en waardevolle reis mee. Na een periode waarin ik bruisend van de energie door het leven ging, kwam ik ineens terecht in niemandsland. Ergens is het misgegaan en heb ik besloten om niet alleen andere mensen en andermans verwachtingen, maar ook de complete samenleving op nummer een te zetten en daarbij mezelf totaal te verliezen. Plots voelde ik me dusdanig verloren, onbegrepen en ook ongehoord, dat mijn zelfvertrouwen tot het nulpunt was gedaald en ik door de bomen het bos niet meer zag. Na ons leven in Turkije heb ik lang het idee gehad alles te zijn kwijtgeraakt, maar ik wilde dit niet voelen en dwong mezelf om door te gaan. Mijn innerlijke criticus vertelde me constant dat ik mezelf niet mocht aanstellen en dat het allemaal wel meeviel, want er waren immers mensen die veel meer narigheid hadden meegemaakt. Ik probeerde positief te blijven, alles (maar dan ook echt alles) te rationaliseren en vooral niets te voelen om de pijn, het verdriet, de angst, boosheid, twijfels en onzekerheid maar te kunnen vermijden. 

Boom op het strand van Agistri

Symptomen van een burn-out

Dat is heel lang goed gegaan. Ik probeerde het zelfs nog vol te houden, lees ik nu terug, in een van mijn laatst geplaatste blogs, waarin ik vertel over burn-out zijn. Maar mijn lichaam had er echt genoeg van en dwong mij om rust te nemen. Ik was totaal uitgeput, opgebrand. Al mijn energie was opgebruikt en ik raakte maar niet uitgeslapen. Ik kwam niet tot rust, het lukte me niet om te ontspannen en al helemaal niet om van het leven te genieten, hoe graag ik dat ook wilde. Mijn lichaam deed overal pijn, mijn ademhaling zat bovenin mijn keel en nadenken lukte niet meer, laat staan iets ondernemen. Ik voelde me nergens meer echt bij betrokken en werd overspoeld door emoties waarvan ik niet wist hoe ik ermee om kon gaan. Het lukte me niet meer om ‘normaal’ te functioneren en bovendien leek ik vooral helemaal nergens meer iets van te begrijpen. Niet van het leven, niet van de maatschappij en al helemaal niet van mezelf. Ik voelde mezelf eenzaam en alleen gedurende deze existentiële crisis.

Het strand van Agistri

Emotioneel en lichamelijk uitgeput zijn

De details zal ik je besparen, maar het resulteerde erin dat ik ruim een half jaar lang verwonderd heb toegekeken naar de maatschappij, mijn eigen bestaan en vooral ook naar mezelf als persoon.  Voor mijn ogen speelde zich een waar drama af! Omdat ik was gaan leven naar andermans maatstaven in plaats van mijn hart te volgen, vergat ik uiteindelijk wie ik ben en wat ik wil. Mijn eigen ideeën en meningen hebben, grenzen aangeven en voor mezelf opkomen leken mij onmogelijk. Stappen ondernemen waarbij ik me daadwerkelijk prettig voel waren angstaanjagend. Door mezelf weg te cijferen had ik namelijk een veilige bubbel gecreëerd om in te overleven. En dat leek voor een poos best wel comfortabel, maar het is natuurlijk niet reëel en al helemaal niet vol te houden. Dus uiteindelijk werd ik gedwongen om de prijs van roofbouw op mijn lichaam, ziel en geest te betalen. Want burn-out zijn is een emotionele, lichamelijke en spirituele crisis. En dat los je op door puin te ruimen en te groeien; een proces dat ontzettend confronterend en alles behalve makkelijk is. Het is namelijk echt niet leuk en zeker niet prettig om jezelf recht in de ogen aan te kijken en uit je comfortzone te stappen.  

Uitzicht van het strand van Agistri

Uitkijken over zee vanaf het strand van Agistri

Burn-out zijn is een spirituele crisis

Maar burn-out zijn is dan misschien wel een spirituele crisis, het is ook een waardevolle reis die de mogelijkheid biedt om tijd en aandacht te geven aan het vinden van de juiste balans tussen lichaam en geest. Noodgedwongen keerde ik in mezelf en werd ik verplicht om stil te staan en te leven in het hier en nu. Verzetten is niet meer mogelijk. Het zet als het ware een proces in gang waarbij je jezelf reset. Alleen zijn is daarbij precies wat je nodig hebt, zelfs al voelt dat soms heel eenzaam. Maar alleen in stilte kun je voelen en jezelf horen. En dat is wat je het tijdens burn-out zijn nodig hebt om oude normen en waarden te kunnen hervormen en je kijk op de wereld te kunnen veranderen. Het is immers tijd tot het hervinden van je oorspronkelijkheid. En ik kon mezelf geen mooier cadeau doen dan mezelf deze tijd ook daadwerkelijk te gunnen. Dit is namelijk een unieke kans om jezelf te bevrijden en helen. Maar ook om te leren accepteren, om controle los te laten en te kunnen ontspannen. Je zult jezelf eindelijk kunnen ontdoen van labels, hokjes, zogenaamde stoornissen en andere vooroordelen. Daarbij leerde ik wat van mezelf en wat van een ander is. En ook dat ik perfect bent zoals ik ben. Ik kan alles, ik mag alles en dat allemaal op mijn eigen manier. 

Investeer in geluk en kwaliteit van leven

Het draait er allemaal om voor jezelf te kiezen. Vraag je af wie je bent en waar je blij van wordt. Waar krijg je energie van en wat maakt jou gelukkig? Investeer in je eigen geluk en kwaliteit van leven. Ik leerde om mijn roze bril af te zetten en de realiteit te zien; de wereld is niet zo mooi als ik zou willen en ik ben zeker Angelina Jolie niet! Niet iedereen staat hetzelfde in het leven als jij en niet iedereen heeft het beste met je voor. Daarom is het belangrijk om jezelf op de eerste plaats te zetten. Het is zoals Clen Verkleij tijdens een telefoon tegen mij zei: “Wees groot, want hoe groter je bent, hoe meer je hebt te geven”. Als je de ruimte die je nodig hebt in durft te nemen en lief voor jezelf bent, kun je dit meenemen in de relaties om je heen. Dus durf volledig jezelf te zijn en je stem te laten horen. En gebruik die roze bril eens om naar jezelf te kijken. Besef hoe een bijzonder, krachtig en mooi mens je bent. Ik ben ontzettend trots op mezelf. De afgelopen tijd heb ik zoveel geleerd. Dit deed af en toe ontzettend veel pijn, maar ik wist dat het alleen maar beter zou kunnen worden. 

Het strand van Agistri in Griekenland

Leren accepteren, ontspannen en loslaten

Ik zie weer hoe rijk en speciaal de wereld is waarin we leven. De aarde en haar leven zijn extreem mooi. Maar veel dingen in onze maatschappij zijn gebouwd op op angst en onzekerheid, al zijn we in werkelijkheid deel van een groter geheel; van één schepping. Vrijwel alle beperkingen in ons bestaan worden gecreëerd en opgelegd door mensen. Niet alleen op de wereldbol in de vorm van landen of door het labelen van etnische groepen, maar vooral ook naar onszelf als persoon toe. Het bewustzijn veranderd en overschrijd deze door onszelf opgelegde grenzen tijdens een burn-out . Als we leren accepteren, ontspannen en loslaten, dan is er ruimte voor veiligheid, vertrouwen en hoop. Een spirituele crisis in de vorm van een burn-out is misschien wel een van de mooiste dingen die je kan overkomen tijdens dit leven. Wees niet bang om te emoties voelen en jezelf over te geven de intelligentie van je eigen lichaam. Want je lichaam weet hoe het zit, wat het beste voor je is en heeft een boodschap voor je; volg je hart en luister naar je intuïtie! De rest komt vanzelf..

 

 

 

 

 

Facebook Comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.