Moonlight (2016) haalt vooroordelen over de zwarte filmindustrie onderuit

Moonlight (2016)

Moonlight is een Amerikaanse dramafilm uit 2016, geschreven en geregisseerd werd door Barry Jenkins. De film is gebaseerd het ongepubliceerde toneelstuk “In Moonlight Black Boys Look Blue” dat werd geschreven door Tarell Alvin McCraney. Het is samen met producenten Adele Romanski en Brad Pitt omgevormd tot een speelfilm. De hoofdrollen worden onder andere vertolkt door Trevante Rhodes, André Holland, Janelle Monáe, Naomie Harris en Mahershala Ali.

I wasn’t never worth shit. Never did anything I actually wanted to do, was all I could do to do what other folks thought I should do. I wasn’t never myself.

Samenvatting van Moonlight

Moonlight is een driedelig narratief over het leven van de jonge Afro-Amerikaanse Chiron. In het eerste deel zien is te zien hoe Chiron als kind (“Little”) opgroeit bij zijn drugsverslaafde moeder in een arme wijk in Miami.

In het tweede deel is Chiron een puber en worstelt hij met zijn emoties en plaats in de wereld. Het derde en laatste deel laat Chiron zien als jong volwassene (“Black”). Hij lijkt volledig te zijn veranderd.. maar is dit wel zo?

Mening over Moonlight

Moonlight is een prachtige, emotionele film en behandeld op zeer intieme wijze onderwerpen waarvan het helaas nodig om deze nog steeds aan te kaarten in het tijdperk waarin we leven. Nochtans vertelt Moonlight niet perse het verhaal over een zwarte jongeman die worstelt met zijn identiteit of seksuele geaardheid. Het gaat ook over de ontwikkeling van identiteit in het algemeen, relaties in onze directe omgeving en opgroeien tot de persoon die we zijn of willen zijn. Dit zijn onderwerpen waar een ieder zich aan kan relateren.

In acht nemend dat dit een film betreft van een onbekende regisseur met vrijwel alleen maar onbekende acteurs heb ik niets meer dan lovende woorden. Dit verhaal wordt prachtig verteld. Het is ontzettend realistisch en aangrijpend. De film is mooi gestileerd en bevat prachtig en uniek camera werk. In combinatie met de uitstekende muziekkeuze zorgt dit ervoor dat je jezelf af en toe echt even in het leven van Chiron waant.

Ook de acteurs vertolken hun rol stuk voor stuk fantastisch en ontzettend realistisch. Het acteerwerk is echt bijzonder krachtig en fijn om naar te kijken. Dit concept haalt vooroordelen over de “zwarte cultuur en filmindustrie” keihard onderuit. Maar het laat ook zien dat je met een beperkt budget een prachtige art house film kunt maken.

Het is geen makkelijke film, maar heel rauw en puur. Poëtisch zelfs, maar niet te heftig. Wat mij betreft absoluut een must-see. Ik raad je aan om er met zo min mogelijk achtergrond informatie (vandaar ook mijn korte, nietszeggende plot) naar te gaan kijken. Zo kun je jezelf fijn mee laten slepen in dit prachtige stukje kunst.

Facebook Comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.