Zin en onzin over het spreken van verschillende talen.

Taal is een manier om de communiceren; om wensen, informatie en gedachten uit te wisselen. Door middel van taal kunnen we spreken, luisteren, lezen en schrijven. Reuze-interessant vind ik het allemaal en ik vind het dan ook zeer spijtig dat ik nooit een taalkundige studie heb gevolgd. Dat wilde ik wel hoor, maar helaas vindt de Universiteit van Amsterdam mij dom. Dat is letterlijk zo gezegd toen ik mij ooit eens wilde inschrijven voor een studie Italiaanse taal & cultuur. Zeg maar, omdat ik geen vwo-diploma heb. Aanbevelingsbrieven van mijn mentor mochten ook niet baten; ik was te dom voor de studie Italiaanse taal & cultuur en met geen mogelijkheid zou ik kunnen worden toegelaten tenzij ik eerst even mijn vwo-diploma zou behalen. En dus vertrok ik naar Italië en sprak ik zes (!) weken later vloeiend Italiaans. Inclusief wilde gebaren. In your face. Behalve de taal zelf leerde ik ook hoe de taal tot stand was gekomen, over verschillende dialecten en leefde ik het echte Italiaanse leven. Want een taal is zoveel meer dan klanken en tekens. Een taal is een expressie en er komt heel veel bij kijken voordat je een taal echt beheerst. Er is maar een mens en toch zijn er zoveel verschillende talen. Bij iedere taal hoort een geschiedenis, maar ook verschillende tekens, klanken, spreekwoorden en uitdrukkingen. Iedere taal heeft een eigen cultuur. En daarom vind ik taal zo mooi.

Nu ik in Istanbul woon spreek ik voornamelijk Engels en Turks. Ik schrijf veel Nederlands en soms bel of Skype ik met vrienden en familie uit Nederland. Ik pas op kinderen uit een Duits gezin en hoewel mijn voornaamste taak is om het Engels van de kinderen te stimuleren spreek ik regelmatig Duits met de jongen, aangezien hij niet zo`n fan van het Engels is. Maar mijn Duits is niet bepaald van je het en dus zeg ik regelmatig woorden in het Nederlands of Turks halverwege een zin. Dit resulteert er soms in dat ik vier verschillende talen tegelijk spreek als ik thuis kom. Door elkaar. Soms begrijp ik mezelf niet eens. Eerst dacht ik dat het kwam doordat ik de talen misschien niet voldoende zou beheersen. Maar Nederlands is toch echt wel gewoon mijn moedertaal en regelmatig vergeet ik een woord of zeg ik gewoon niet bestaande woorden, dus daar zal het vast niet aan liggen. Irritant vind ik het, maar ook bijzonder grappig. Toen ik mijn Turkse taalcursus deed gingen we regelmatig lunchen na de les met een Duitse jongen, een meisje uit Oostenrijk en twee Nederlanders. Omdat we allemaal Engels met elkaar spraken en ondertussen Turks leerden, kraamden we af en toe de raarste dingen uit. Daar werd natuurlijk heel hard om gelachen en leverde ontzettend grappige situaties op. En nog regelmatig zeg ik dingen waarvan ik denk: “Huh?”

“Peet, hoe heet zo`n ding? Je weet wel, dat je in de wasbak stopt zodat het water niet wegloopt?”

Behalve gekke uitspraken ben ik soms ook gewoon woorden vergeten. Het is bizar. Vooral als het om het Nederlands gaat, een taal die ik inmiddels ruim vijfentwintig jaar spreek. Soms denken mensen dat ik me aanstel of overdrijf, maar het is uit wetenschappelijk onderzoek gebleken dat er wel degelijk taalverlies kan plaatsvinden. Vaak is dit tijdelijk en gaat het alleen om (simpele) woorden. Gelukkig heb ik geen last van taalverlies, maar verwar ik alles alleen maar een beetje.

“Ben seni cok loveyorsun”

Echter is dit het eerste teken van taalverlies. Het begint met het vergeten van woorden, daarna met grammaticale fouten en daarna spreek je gewoon twee talen door elkaar heen. Ok, quilty.. Ik vergeet woorden, ik maak rare fouten en ik spreek soms wel drie of vier woorden door elkaar heen. Als ik een hele dag Engels heb gesproken en `s avonds thuiskom dan kom ik niet meer uit mijn woorden in het Turks en brabbel ik de grootste onzin. Maar bang om mijn moedertaal te verleren? Dat ben ik niet. Ik gebruik het namelijk gewoon nog elke dag. Italiaans verleren daarintegen, daar ben ik wel bang voor. Last in, first out zeggen ze toch wel eens? En dus probeer ik regelmatig in het Italiaans te denken.

“Allora, questa estata voglio andare in Italia, çünkü laggiú molto ozluyorum”

Say whutt?! Dat slaat toch echt nergens op. De helft is Italiaans en de helft is Turks. En zo is het dus al een tijdje. En daar maak ik me dus wel zorgen om. Want Italiaans, dat is de mooiste taal die er is en die heb ik met zoveel trots geleerd. Dat wil ik helemaal niet vergeten of verwarren. Nee, nee, nee!

“Ja, zij bieden wel help, maar dat yetmiyor

Sinds kort is Nevzat begonnen met een cursus Engels. Elke avond leert hij via het programma `Rosetta Stone` op de computer. Rosetta Stone is een ontzettend leuk programma en werkt ook heel verslavend. Na drie dagen vroeg Nevzat: “Do you want milk kavhe icinde?”. En dat bracht mij op een slim idee. Ik ga Italiaans studeren. En dus vijf minuten later zat ik met mijn neus achter de laptop op plaatjes te klikken en tegen een computerprogramma te praten. Ik volg alleen het spraak en luistergedeelte zodat ik constant in aanraking blijf met de Italiaanse taal. Tot nu toe gaat het supergoed en heb ik telkens tussen de 97% en de 100% procent gehaald, maar ja ik ben dan ook nog maar op level twee haha. Binnenkort, als we allebei wat verder in het programma zijn zal ik een uitgebreide review plaatsen, want tot nu toe ben ik echt heel erg enthousiast. Ik heb zelfs al besloten dat als ik straks alle talen weer redelijk normaal spraak, ik Spaans wil gaan leren. Daar heeft geen mens geen universiteit voor nodig. Die geschiedenis, cultuur en grammatica leren we wel als we met onze billen op het strand zitten na onze taalcursus in Spanje! In your face.

Bron

Facebook Comments

1 Comment

  • dat mixen van talen herkende ik ook zo erg toen ik in Engeland zat en dus Engels sprak, maar Duits sprak met de Duitse au pairs en Nederlands via skype met het thuisfront.
    verder geloof ik wel degelijk in taalverlies. mijn moeder woont al ruim 30 jaar in NL na opgegroeid te zijn in Duitsland en daar ‘maar’ 20 jaar gewoond te hebben. maar haar nicht vroeg ooit aan mij of ze in het Nederlands een accent heeft, ehh nee, want in het Duits heeft ze nu dus een NL accent, heel grappig

Comments are closed.