Reizen met het openbaar vervoer in Istanbul: alles wat je moet weten!

Het openbaar vervoer in Istanbul, daar valt veel over te zeggen. We hebben hier alles wat je maar kunt bedenken; de metro, de metrobus, taxi`s, watertaxi`s, de stadsbus, de veerboot, de trein, de tram, de kabelbaan, de funicular, de dubbeldekker, de lange-afstandbus en de zeebus. Ik denk dat dit het was, don`t blame me als ik iets vergeten ben. Het is ook zoveel. En dat is meteen waarom het zo onoverzichtelijk en ingewikkeld lijkt. Maar ik heb goed nieuws, dat is het namelijk niet! Het is wel druk. En langzaam. En vaak ook smerig. En ondanks dat we zo ontzettend veel keuze hebben, kunnen we na 00.00 uur `s nachts alleen nog gebruik maken van de metrobus en de taxi. Dat je het even weet. Aan het openbaar vervoer gebruiken kom je niet. Ik ga proberen om het zo makkelijk mogelijk voor je te maken door de meeste belangrijke informatie op een rijtje te zetten.

Akbil en Istanbulkart

Akbil is een elektronische sleutelhanger en de voorloper van de Istanbulkart, de OV-chipkaart van Istanbul. Waarom ik je deze informatie geef? Nou, omdat het schijnt dat door diverse reisorganisaties wordt aangeraden om een `akbil` aan te schaffen als je in Istanbul bent. Echter, ik betwijfel het ten zeerste of deze sleutelhanger überhaupt nog verkrijgbaar is. Ga dus maar gewoon op zoek naar een Istanbulkart. Dit is een pasje waarmee je gebruik kunt maken met meerdere personen tegelijk van al het openbaar vervoer -met uitzondering van de taxi`s en dolmussen- in Istanbul. Je kunt ook met `jetons` reizen, maar dit is aanzienlijk duurder dan een Istanbulkart, zeker als je met meerdere personen bent.

Nu moet ik je vertellen waar je deze Istanbulkart kunt kopen, maar dat weet ik niet. Ik heb het aan diverse mensen gevraagd, maar niemand weet het. En toch heeft iedereen er een. Het schijnt dat je ze `overal` kunt kopen. Dit betekent dat je op niet voor de hand liggende plekken moet vragen om een Istanbulkart. Bijvoorbeeld aan een Simitci (Simit verkoper) op straat, in een lokale schoenenwinkel of bakker, of aan een random person die zijn kaart dan met liefde aan jou afstaat. Met een beetje mazzel kun je ze ook kopen bij de Kiosk. Of bij een winkel waar je uithangbord met de tekst `akbil` ziet. Dit is meteen de plaats waar je jouw kaart kunt opladen. Opladen kan ook in de stations. Hier staan overal automaten waar je de kaart in kunt leggen. Zo kun je kijken welk saldo je nog op de kaart hebt staan en kun je meteen je kaart opladen door middel van contant geld. Opladen kan vanaf een bedrag van vijf Turkse Lira.

Zoals ik al zei kun je met meerdere personen tegelijkertijd reizen bij gebruik van maar een Istanbulkart. Je moet gewoon meerdere keren inchecken. Dat is alles. Uitchecken hoeft hier namelijk niet. Tenzij je met de metrobus reist. Dan kun je vaak je pasje langs een kleine scanner naast de poortjes houden en krijg je een klein bedrag terug gestort op je pasje.

De Metro

De metro in Istanbul is nog relatief nieuw. Ik geloof dat de eerste lijn in 2000 in gebruik is genomen. Ze zijn nog steeds aan het bouwen en uitbreiden en er komen regelmatig nieuwe stations `vrij`. Doordat de metro nog zo nieuw is, zijn ze ook heel modern en schoon. Ik voel me absoluut niet onveilig en ga gerust om 23.00 uur `s avonds nog alleen met de metro. Alle stations zijn goed verlicht, overal zijn camera`s en lopen beveiligers en `s nachts worden de stations ook gesloten. Ongewenste gasten zul je hier niet treffen. De metro lijkt ingewikkeld, maar dit is het in principe niet. De metro bestaat uit verschillende lijnen in twee richtingen en verspreiden zich over bijna heel Istanbul. Op sommige punten kun je overstappen op een andere lijn of op een ander vervoersmiddel. Niet overal is de metro (al) beschikbaar. Bestudeer de stations al voordat je aankomt in Istanbul.

We hebben:

M1 Yenikapı – Havalimanı (vanaf vliegveld Ataturk naar het oude centrum)
M2 Yenikapı – Hacıosman (vanaf het oude centrum door het Europese gedeelte van Istanbul)
M3 Esenler Otogar – Kirazlı (vanaf het busstation door de buitenwijken aan de Europese kant)
M4 Kadıköy – Kartal (aan de Aziatische kant)
M5 Kirazlı – Olimpiyat Parkı/Başakşehir 4 (deze lijn is nog niet open)

Kijk hier voor een map van de metro in Istanbul.

De Metrobus

De metrobus is een supersnelle en superlange bus die over een speciale rijstrook rijdt. De lijn is 52 kilometer lang, heeft 45 stations en doet hier 83 minuten over. Per dag verplaatsen zevenhonderdduizend (!) mensen zich per metrobus. Dat verklaart meteen waarom het altijd zo ontzettend druk is. De metrobus verbindt de twee continenten met elkaar. Tijdens een kort verblijf zul je niet snel gebruik maken van de metrobus, de metrobus wordt voornamelijk gebruikt door locals die in buitenwijken wonen en naar hun werk moeten.

De taxi

Zelf heb ik maar een keer een probleem met een taxichauffeur gehad. Het regende en hij wilde niet door een vieze straat rijden want hij had zijn auto net gewassen dus hij besloot me er ergen halverwege uit te gooien. En omdat het regende wilde hij mijn wisselgeld ook niet teruggeven. Echter, ik heb hoor zovaak verhalen over nare taxichauffeurs en oplichtingspraktijken. Toen mijn familie tijdens kerst kwam hebben ze honderd lira betaald voor twee taxi`s, vanaf het vliegveld naar ons huis. Dat was een ritje van 20 minuten aangezien er op dat tijdstip geen verkeer was. Je snapt zelf wel dat honderd lira veel te veel geld is daarvoor. Let echt goed op. Zelf laat ik altijd de meter aanzetten en houdt ik deze goed in de gaten. Als je als buitenlander een vaste prijs afspreekt betaal je negen van de tien keer gewoon te veel. Iedere taxi heeft ook een kaart met tarieven in de auto aanwezig. Laat je niet oplichten!

Tip: als je met meerdere personen bent en het verkeer zit mee, is een taxi vaak juist veel goedkoper dan het openbaar vervoer.

De Stadbus

Ik heb geen idee wat voor nuttigs ik hierover kan vertellen. Ze zijn overal en nergens. Ze zijn extreem druk en vaak ook heel oud. Ze rijden in iedere richting van de stad. Ze rijden overal kriskras doorheen. Ik ben nog nooit een busschauffeur tegengekomen die Engels spreekt. Ze hebben niet dezelfde route`s dus als je ergens uitstapt, betekent dat niet persè dat je er ook weer kunt instappen. Ze hebben geen vaste tijden. Of misschien ook wel, maar ze komen in ieder geval nooit op tijd. En het zijn er teveel om op te noemen. Wil je gebruik maken van de bus, kijk dan even hier voor een routeplanner.

De Veerboot

Dit is persoonlijk mijn favoriete vervoersmiddel om van het ene continent naar het andere continent te gaan. De veerboten hebben allemaal zeer regelmatige dienstregelingen en zijn vrij snel. In de zomer wordt er meer dan in de winter gevaren en met een beetje mazzel spot je zelfs dolfijnen! De volgende verbindingen zijn er:

Eminönü-Kadıköy
Eminönü-Üsküdar
Karaköy-Haydarpaşa
Karaköy-Kadıköy
Kabataş-Kadıköy
Beşiktaş-Üsküdar
Beşiktaş-Kadıköy
Beşiktaş-Küçüksu

En natuurlijk is er de verbinding Kabataş – Adalar (de Prinseneilanden). Deze tocht duurt 95 minuten vanaf Kabatas. Er zijn ook snellere veerboten, maar deze zijn een stuk duurder. Voor de gewone vapur oftwel veerboot betaal je ongeveer vier lira per enkele reis. Let op: neem vooral niet de laatste of een na laatste veerboot terug. De veerboten accepteren maar een bepaald aantal mensen en voornamelijk in de zomer is het erg druk. Je zult zonder pardon worden achtergelaten als het maximaal aantal passagiers is bereikt, dus probeer op tijd terug te gaan.

De Funicular

Hier is altijd heel wat om te doen en menig toerist wil persè gebruik maken van de funicular. De funicular werd geopend op 17 januari 1875 en was daarmee de tweede ondergrondse spoorweg ter wereld. De funicular is de verbinding tussen Kabatas en Taksim. Toendertijd waren het twee sporen met houten karretjes die op stoom werkte om de klim van de 60 meter hoge heuvel te besparen. Inmiddels is de funicular gemoderniseerd en worden de metalen karren elektrisch bestuurd op een enkel spoor.

De Dolmus

Mijn vader noemt dit een dolle bus en daar moet ik hem toch wel gelijk in geven. Er was laatst een onderzoek waarin inwoners (expats) werd gevraagd of zij bang zijn voor terroristische aanslagen in winkelcentra in Istanbul. Een vrouw gaf toen als antwoord dat zij banger is voor een ongeluk met de dolmus die haar naar het winkelcentrum brengt omdat terwijl zij zich tussen tien mensen in staande probeert te houden, de chauffeur zowel kriskras over de weg rijdt, als thee drinkt, geld wisselt, ruzie maakt met zijn vrouw aan de telefoon en een sigaret rookt. Tegelijkertijd! Desondanks is de dolmus niet meer uit mijn leven weg te denken. Het is een van de meest gebruikte vervoersmiddelen in een Turkije. Als het ware is het een gedeelde taxi. En zoals alles heb je ook dolmussen in verschillende uitvoeringen. Je hebt hele moderne waarin je alleen kunt zitten, maar de meeste dolmussen zijn erg oud, rijden met de deuren open en moet je in staan. Vaste haltes zijn er niet. Vaste tarieven wel. Je kan in-, en uitstappen waar je maar wilt. Uitstappen doe je door heel hard “Müsait Bir Yerde” te roepen. Dan stop de chauffeur. Roep je iets in de trant van: “Stop” (in het Engels), dan stopt hij dus niet.

De Tram

Dit is waarschijnlijk het belangrijkste vervoersmiddel voor toeristen. De tram T1 rijdt van Kabatas naar Zeytinburnu door het historisch centrum van Istanbul. Hoewel de meeste bezienswaardigheden op loopafstand zijn, scheelt deze tram je een heleboel geklim. De tram doet verschillende belangrijke bezienswaardigheden aan zoals de Blauwe Moskee,Grote Bazaar, Basilica Cistern en het Museum voor Turkse en islamitische Kunst.

Facebook Comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.