Kaapverdie reisverslag deel twee (inclusief tips voor je eigen vakantie)

Al eerder kwam Kaapverdie Reisverslag (plus tips voor je eigen vakantie naar dit zonnige land) online, waarin ik onder andere meer informatie over het land zelf geef, maar ook vertel over mijn eerste indrukken. Vooral de eerste dagen waren af en toe redelijk heftig, maar wij zaten dan ook midden in een Afrikaanse volksbuurt, haha! In dit tweede deel vertel ik wat meer over de dingen die op het eiland Sal te doen zijn en wil ik je aan het eind van dit artikel ook nog graag iets vragen!

Espargos

Espargos is de hoofdstad van het eiland. Het is er stukken minder toeristisch dan Santa Maria en ook stukken minder duur. De stad noemt zichzelf een metropool, ik vond het meer een dorp vol sloppenwijken. Alhoewel, er is een wel een heus stadion. Vanaf de krater in het midden van de stad gelegen heb je een mooi uitzicht zoals hierboven te zien is.

Het is leuk om een beetje rond te dwalen in de straatjes, de school te bezoeken en een kijkje te nemen in de kerk en contact te hebben met de Kaapverdianen, maar verder is er weinig te beleven. Maar mocht je net als ons alleen op het eiland Sal verblijven (niet doen, echt niet doen) dan moet je zeker een bezoek aan Espargos brengen om het dagelijks leven van de Kaapverdianen te ervaren.

Palmeira

Dit is de haven van Sal. Het is een heel rustig vissersdorpje, en ligt er haast verlaten bij terwijl toch overal muziek vandaan komt. Het is leuk om bij de vissers in de haven te kijken en als je geluk hebt mag je de vissers meehelpen hun vangst binnen te halen.

Het is een idyllisch plaatsje waar, behalve gruwelfoto’s zoals hierboven, ook prachtige foto`s van de Kaapverdianen en de kleurige straatjes kunt maken. Verder is er op een paar winkeltjes na weinig te beleven. Hartverscheurend is wel de armoede en daar werden wij in Palmeira hard mee geconfronteerd. Vooral de bedelende kinderen staan op mijn netvlies gebrand. En hoewel de Kaapverdianen ontzettend creatief omgaan met het weinige wat ze hebben, kunnen wij westerlingen natuurlijk wel ons steentje bijdragen. Het is misschien een idee om iets nuttigs zoals potloden of kralen mee te nemen en uit te delen. Hier kunnen de kinderen bijvoorbeeld tekeningen of armbandjes van maken om te verkopen.

Buracona

Buracona of Olho Azul ligt midden in de woestijn Terra Boa. Na een hobbelige rit waar je volgens mij absoluut een 4 wheel-drive voor nodig hebt kom je aan bij een grote krater. Op bepaalde tijden is er in deze krater het “Olho Azul” oftewel het “Blauwe Oog” te zien. Het is niet meer dan een reflectie van een onderzeese tunnel, toch is het prachtig. Ik ben een angsthaas en vond het al eng om via de rand naar beneden te kijken, maar als je iets stoerder ben aangelegd en kunt duiken dan kun je via de grot naar de open zee zwemmen. En met duiken bedoel ik natuurlijk wel zoiets als Scuba-diving, want anders kom je er volgens mij nooit meer uit.

Naast de krater ligt een natuurlijk bassins waarin je, als de zee rustig is, heerlijk kunt zwemmen. Toen wij er waren was de zee natuurlijk alles behalve rustig, maar dit had absoluut zo zijn charme. Het is prachtig om de natuur zo ruig te zien. In de woestijn is ook een echte fata morgana te zien. Ik dacht serieus dat ik in de maling werd genomen en dat er gewoon een meer midden in de woestijn lag, maar dat was niet zo. Heel bijzonder om in het echt te zien.

Pedra de Luma

Dit is waarschijnlijk de meest bekende bezienswaardigheid van Sal. Vroeger werd er zout uit de mijnen gewonnen en hier is het eiland ook naar vernoemd. Tegenwoordig wordt de zoutmijn niet meer gebruikt, maar kun je er in de vulkanische krater gaan zwemmen of drijven. Het water is er bijna net zo zout als het water in de dode zee en heeft een helende werking. Tenzij je in je ogen wrijft, dan ben je voor een moment stekeblind. En ik kan het weten, want ik ben zo stom geweest.

Zodra je uit de zoutmijn stapt en droog bent voel je over je gehele lichaam zout. Na een week smakeloos eten, heb ik dan ook bijna mezelf opgegeten. Ik vond mezelf best lekker op dat moment en had maar weinig behoefte om te douchen, maar er zijn wel douches om je na afloop af te spoelen. Of ze werken is een ander verhaal, want toen wij er waren was het water namelijk op en het schijnt dat dit vaker voorkomt. Als je echter nog op stap gaat die dag is het misschien verstandig om een grote fles water mee te nemen waarmee je jezelf kunt afspoelen.

Wat ik ook nog even kwijt wil..

Er zijn best een aantal excursiebureaus te vinden in Santa Maria, maar ik kan je van harte aanbevelen om voor de helft minder een excursie bij een Kaapverdiaan op het strand te boeken. Hierdoor steun je namelijk grotendeels de lokale bevolking en je eigen portemonnee, in plaats van grote, westerse reisorganisaties. Op het strand lopen verschillende verkopers rond, die je waarschijnlijk wel zullen aanspreken. Wij hebben een excursie bij Umberto geboekt en echt een ontzettend leuke dag gehad. Je kunt onder andere een eiland tour boeken, op schildpaddenexcursie gaan, walvissen en dolfijnen spotten, of mijn favoriet: de shark tour! Ik vond dit zo ontzettend gaaf om te doen. Vlakbij de kust zwemmen namelijk citroenhaaien en na een wandeling door de zee sta je oog in oog met deze monsters. Ik ging op m`n slippers de zee in en dat was een hel! Ik ben meer bezig geweest met het achtervolgen van mijn slippers, proberen op de staan, en het maken van mij slippers dan dat ik daadwerkelijk van de excursie kon genieten. Maar toen ik uiteindelijk vol blauwe plekken en bloedende gaten in mijn benen naast de haaien stond, was ik het gelukkigste meisje van de wereld! Ik geloof dat de excursie zo`n tien of vijftien euro kost. Het is absoluut aan te raden en helemaal niet eng. Neem alleen we goede (water) schoenen mee!

Ik heb echt een geweldige vakantie gehad op Sal en natuurlijk ontzettend spijt dat ik de andere eilanden niet heb bezocht. Wij gingen in eerste instantie vooral heen voor zon, zee en strand, maar achteraf had ik liever gewoon over de eilanden rondgereisd. In het begin hadden we een aantal opstartproblemen en er zijn ook echt een paar avonden geweest dat ik in bed heb liggen huilen. We waren natuurlijk 24/7 in een van de armste landen van Afrika en we hadden ons hier niet goed op voorbereid. Je moet hier wel tegen kunnen en rekening mee houden. Of gewoon je oogkleppen opdoen en niet verder kijken dan je neus lang is, dan merk je er volgens mij niets van. Wij hebben ook een aantal scholen bezocht en werden hier zo hartelijk ontvangen. Het is geweldig dat er scholen zijn, maar ze kunnen echt nog veel hulp gebruiken. Mijn vraag is dan ook, mocht je ooit naar Kaapverdië gaan of je misschien materialen als potloden, gummen, gekleurd papier, kralen, puntenslijpers, een prullenbak(!) of bijvoorbeeld plakplaatjes en glitters mee wilt nemen. Het kost geen drol hier, het neemt weinig ruimte in beslag en je zult er heel veel kinderen heel gelukkig mee maken! En je hoeft niet bang te zijn om een school binnen te stappen, je wordt juist heel hartelijk ontvangen. Houdt er alleen wel rekening mee dan deze kinderen op school zitten om te leren en dus gewoon les hebben, voordat je zomaar een klaslokaal binnenstormt!

Heb jij wel eens last van een cultuurshock gehad? Hoe ben je hiermee omgegaan?
Facebook Comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.