Veelgestelde vragen en antwoorden over mijn relatie met een Turkse man

Het is tijd om een blog aan mijn relatie te wijden. Ik ben het namelijk zat. Meer dan zat. Jongens en meisjes, ik heb een relatie met een Turk. Een echte Turk uit Turkije. Nevzat komt oorspronkelijk uit Sinop, het zwarte zeegebied. Hij is opgegroeid bij zijn opa en oma, op een boerderij. Toen hij twaalf was is hij naar Istanbul verhuist en bij zijn ouders gaan wonen. Hij heeft niet in Europa gewoond. Het is gewoon een rasechte Turk. Oh, hij is ook Moslim. Echt waar. Weliswaar geen praktiserende, maar hij is wel een Moslim. En hij heeft een relatie met mij; de Europeaan met een identiteitscrisis. Hoe dat dan gaat? Nou, goed hoor. We hebben het prima naar onze zin samen. En nu is mijn inziens mijn blog al klaar. Maar helaas. We hebben namelijk een probleem. Of, nouja, ik vooral. Ik heb een probleem. Niet met mijn relatie hoor. Nee, met de mensen die denken dat het nodig is om te pas en te onpas hun mening over mijn relatie te geven. Of om gekke vragen te stellen. En dat ben ik nu dus zat. Ik vind het niet leuk meer, echt niet. En dus wil ik graag een beetje duidelijkheid geven.

Je mag best nieuwsgierig zijn en vragen stellen

Ik snap het allemaal best als mensen nieuwsgierig zijn en vragen hebben en dat vind ik helemaal niet erg. Je bent vrij om te vragen wat je wilt en ik geef je graag met alle liefde antwoord. Vooral als ik zie dat je oprecht geïnteresseerd bent. Maar vragen als: “Mag je nog wel met het mannelijk geslacht contact hebben”? en “Als je trouwt, moet je dan ook zo`n zwarte gewaad aan”? tot opmerkingen van “Hij gaat zeker vreemd” en “Je wordt zeker gebruikt zodat hij naar Europa kan” vind ik niet leuk. Sterker nog, ik vind ze vrij beledigend. Ze wijzen erop dat je niet weet wat je vraagt. Ze laten zien dat je niet weet waar je het over hebt. En nogmaals, als je bepaalde kennis niet hebt, dan vind ik het niet erg om je iets uit te leggen, maar als je uit pure onwetendheid en gemakzucht mijn relatie aan het beledigen bent, dan vind ik dat niet tof en kun je beter gewoon je mond houden.

Ja, mijn Turkse partner is Moslim

Sinds ik een relatie heb met een Turk krijg ik de meeste gekke vragen en reacties. Nou, jongens en meisjes de Turk is gewoon een mens hoor, net als jij en ik. Een mens die in de Islam gelooft en uit Turkije komt. Hij is een weldenkend mens met een kritische blik op de wereld en ook vragen bij zijn geloof zet. Hij doet geen ramadan, hij woont ongetrouwd samen, hij drinkt alcohol en gaat niet naar de Moskee. Als reactie hierop krijg ik regelmatig te horen dat hij dus een `neppe` of `geen echte` moslim is. Nou, dat is hij dus wel. De Turk is moslim, ook al is hij niet de moslim die je denkt dat hij zou moeten zijn. Je kunt wel zeggen dat hij geen praktiserende moslim is of dat hij niet zoveel met zijn geloof doet. Hij maakt zijn keuze`s zelf, net als ieder ander. Hij is namelijk zelf degene die verantwoording over zijn leven aflegt. En nee, hij vraagt mij niet om moslim te zijn of om volgens de Islam te leven. Ik ben namelijk degene die verantwoording over mijn leven aflegt. En zo simpel is het.

Oh, en hij heeft net ook thee gezet en broodjes bij de bakker voor ons gehaald. Gewoon, omdat er niets mis is met zijn handen.

Ik mag naar buiten en hoef ook geen hoofddoek op

We wonen samen. Gewoon, in een huis. Dit betekent niet dat ik niet naar buiten mag of voor het huishouden opdraai. Waar komt deze gedachte überhaupt vandaan? Ik kook en ruim op, hij maakt schoon en doet boodschappen. Sterker nog, nu ik dit aan het schrijven ben zit ik in in de wasserette terwijl hij de dames helpt met wassen en strijken. Oh, en hij heeft net ook thee gezet en broodjes bij de bakker voor ons gehaald. Gewoon, omdat er niets mis is met zijn handen. De financiën doen we samen. Ik heb wel het laatste woord over de inrichting van het huis, maar dat komt omdat hij het allemaal niet zo goed snapt. Of zoals hij zegt: “O zor beğeniyor” oftewel; ik ben gewoon een moeilijk mens, haha. We zijn niet getrouwd. Daar hebben we nu geen geld voor. Daarbij vind ik het ook niet nodig. Geldverspilling vind ik het. Ik zou liever een weeshuis laten bouwen of een wereldreis maken, of zo. Hij wil wel graag trouwen. Als de tijd daar is. Niet nu. We zijn er nog niet klaar voor. Dus dat. Nee, ik hoef geen hoofddoekje te dragen, waarom zou ik dat moeten? Hij is nota bene eigenaar van een beautysalon. Hoezo denk je dat ik mijn kledingkeuze niet zelf zou kunnen bepalen? Zie ik er zo slecht uit dat je denkt dat mijn partner dit voor mij moet beslissen? Oh, je denkt dat alle vrouwen verplicht worden om een hoofddoek -of `erger`- te dragen? Nou, nee. Het is vaak de eigen keuze van een islamitische vrouw. En sommige vrouwen worden inderdaad gedwongen. Maar dat is bij mij niet het geval. En niet alle Moslims dragen een hoofddoek hoor. Sommige lopen zelfs op hoge hakken en in een minirokje. Sommige hebben zelfs een blote rug of diep decollete. En toch zijn ze nog steeds moslim. Sorry als ik je hiermee teleurstel.

Misschien als hij op een dag multimiljonair is hij tot anders besluit. Misschien duikt hij dan wel met iedere klant achter de toonbank.

Hij is omringd door vrouwen

Ja hoor, ik heb nog steeds contact met mannen. En ik heb inderdaad ook mannelijke vrienden. Dat zijn namelijk ook gewoon mensen, toch? Hij heeft ook contact met vrouwen, ja, zoals ik al zei is hij eigenaar van een beautysalon. Eigenlijk is hij de meeste van zijn tijd omringd door vrouwen. En dan heeft hij ook nog gewoon vriendinnen die hem regelmatig gewoon opbellen om een praatje te maken of langskomen om thee te drinken. Dat zijn namelijk ook gewoon mensen, toch? Ik vind het wel fijn dat hij vrouwen zo goed begrijpt. Ik denk dat hij daarom zoveel geduld met mij heeft. Ja, natuurlijk kijkt hij naar mooie vrouwen. Is er iemand op deze aarde die dat niet doet dan? Ik denk het niet. Hij kijkt overigens ook naar mooie mannen, mooie auto`s en mooie schoenen. Niets mis mee lijkt me zo. Het lijkt me eerder niet okè als hij zich alleen nog maar tot mij aangetrokken zou voelen. Nee, ik ben niet bang dat hij vreemdgaat. En nee, ik denk ook niet dat er meer risico is dat hij vreemdgaat omdat hij een beautysalon heeft. Immers is hij aan het werk. Er moet geld verdiend worden, brood op tafel komen. Helaas heeft hij geen tijd om de hele dag achter vrouwen te versieren. En al zou er wel tijd voor zijn, dan kan het nog niet. Tenminste, als hij nog klanten wilt overhouden natuurlijk. Misschien als hij op een dag multimiljonair is hij tot anders besluit. Misschien duikt hij dan wel met iedere klant achter de toonbank. Alhoewel ik niet denk dat hij dan nog aan het werk is. Maar goed, dat is een ander onderwerp. We zijn helaas niet rijk en zolang hij gewoon net als ieder ander moet werken voor zijn geld, zal dit helaas niet mogelijk zijn en al zou het wel mogelijk zijn zie ik nog niet in waarom er wordt verwacht dat hij dit doet. Sorry, maar ik vind het zeer ongepast om dergelijke vragen te stellen. Hoezo zou hij vreemdgaan? Omdat hij een Turk is? Vanwege zijn beroep? Wat?

Nee, hij slaat mij niet. Hier wil ik niet eens iets aan toevoegen. Wat een achterlijke vraag. Slaan is niet okè. Nooit niet. Als iemand je slaat, dan is hij gestoord als mens. Lichamelijk geweld heeft niets met culturele achtergrond te maken, noch met geloof. En ik vraag me af waarom sommige mensen denken van wel en dit ook nog schaamteloos aan mij durven te vragen. Serieus, als je een serieus vermoeden hebt van lichamelijk geweld, vraag het dan alsjeblieft met een beetje discretie. Er is niemand die midden op de dag, midden op straat, aan een kennis of wie dan ook, zal vertellen dat hij of zij thuis lichamelijk mishandeld wordt. Dat is een gevoelig onderwerp en daar hoor je met respect mee om te gaan. Punt.

Hij staat achter me en steunt me waar hij kan

Ik heb heel lang niet gewerkt omdat ik geen baan kon vinden i.v.m. de regelgeving. Het is niet makkelijk voor buitenlanders om in Turkije een baan te vinden. En het is inderdaad waar dat maar ongeveer 30% van de Turkse vrouwen werkt. Dit percentage is in Nederland trouwens nog geen 60%. In Turkije zijn geen tot weinig sociale voorzieningen waardoor vrouwen gewoon vaak voor de familie moeten zorgen. Daarbij zullen er gerust ook vrouwen zijn die geen keuze hebben, maar ik ken ze helaas niet. Ik ken veel werkende vrouwen en wil zelf ook graag een carrière. Hij stimuleert mij daarin. Hij helpt me daarbij. Hij weet dat het mij gelukkig maakt, waarom zou hij dit van mij ontnemen? Ik heb een tijdje opgepast voor 25 lira per halve dag. Dit sloeg nergens op. Hij vond het belachelijk, ik werd namelijk gewoon uitgebuit. Maar ik ging en dat was dat. Er is niets wat hij mij verbied.

We zijn allemaal gelijk

Zelf kom ik uit een multiculturele familie; Nederlanders, Marokkanen, Indonesiërs, Thailanders, you name it and we got it. We hebben christenen, moslims, Atheïsten en boeddhisten in de familie. We hebben respect voor elkaar en dit soort dingen zijn nooit een issue geweest. Ze zijn zelfs nooit ter sprake gekomen. Ik ben opgegroeid met het idee dat iedereen gelijk is. Alleen sommige mensen hebben een ander uiterlijk, een ander geloof of andere normen en waarden. Ik weet niet anders. Toen ik ouder werd merkte ik dat er veel mensen zijn die dit niet gewend zijn. Ondanks dat we allemaal zijn opgegroeid in Nederland en in de klas hebben gezeten met Afrikanen, Aziaten en Europeanen. Een land waar niemand omkijkt als je een groep Chinezen op straat tegenkomt of naast een neger in de bus zit. En toch weten we niets en is er zoveel onwetendheid. Dat vind ik best wel gek. Hoe kun je nou geen interesse hebben in je medemens? Hoe kun je nou denken dat alle donkere mensen gevaarlijk zijn en alle Turken en Marokkanen uit hetzelfde land (echt waar, deze vraag is mij gesteld) komen of dat alle moslims de wereld willen veroveren? Ik heb het nooit begrepen, ik begrijp het nog steeds niet en waarschijnlijk zal ik het ook nooit begrijpen.

Ik hoop dat ik nu wat meer duidelijkheid heb kunnen geven en de meeste vragen heb beantwoordt. Wij hebben gewoon een relatie waarin we elkaar aanvullen en stimuleren. Waarin we elkaar helpen en steunen. Waarin we samenwonen en samenleven. Waarin we elkaar liefhebben en waarin ruimte is om te discussiëren. Een relatie waarin we van elkaar leren. We praten met elkaar over de dingen die we leuk vinden en de dingen die we niet leuk vinden. We hebben niet meer problemen dan een andere stel. We verbieden elkaar niets en zijn niet jaloers. We hebben nog steeds onze eigen dingen en toch zijn we heel gelukkig samen. We hebben allebei een andere culture en religieuze achtergrond, maar dit is juist een toevoeging aan onze relatie en ons persoonlijke leven. Het is geen issue. Ik denk dat iedere relatie zou hoort te zijn, ongeacht afkomst of religie. Ik vind het spijtig dat mensen zo onwetend zijn, maar erger vind ik het dat deze vragen niet zomaar uit het niets komen. Misbruik en geweld komen overal ter wereld voor. Het gebeurt in iedere klasse en bij ieder geloof. In plaats van dit te stimuleren doordat we blijven vasthouden aan vooroordelen, doordat we ons onwetend op blijven stellen en doordat we -sorry- te lui zijn om voor onszelf na te denken en kennis te vergaren worden er heel veel mensen gekwetst. Want dat is echt hoe ik me soms voel; gekwetst. Puur omdat ik het heel er vind dat er mensen zijn die zou over mijn partner, degene met wie ik mijn leven deel, denken en het niet meer dan normaal vinden om hun mening zo ongepast te geven. Nogmaals, voor vragen sta ik open en ik leg je graag van alles en nog wat uit. En ik denk met mij ieder ander. Maar kwetsende opmerkingen, onjuiste vooroordelen en pijnlijke vragen zijn hiervoor echt niet nodig.

Ik heb dit blog niet alleen voor mijzelf geschreven, maar ook voor zoveel anderen die net als mij iedere dag opnieuw geconfronteerd worden met dergelijke vragen of opmerkingen. Het doet pijn als je wordt beoordeeld op je afkomst of geloof. Het doet pijn als je geliefde worden beoordeeld op hun afkomst en geloof. Ik wil iedereen dan ook vragen om hier een beetje meer op te letten. Het zou zoveel fijner zijn als iedereen gewoon met respect met elkaar om kan gaan. Het is niet erg als je iets niet weet of als je onjuist geïnformeerd bent. Het is niet erg om vragen te stellen of vraagtekens te zetten bij bepaalde onderwerpen. Maar doe het met respect en anders gewoon niet.

Facebook Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge