Zin en onzin over make-up en Turken en zo

Ik moet toch even iets kwijt hoor. Ik vind Turkije een prachtig land en ik vind Turken over het algemeen prachtige mensen. Dan heb ik het over het innerlijk en dingen als behulpzaamheid, nieuwsgierigheid en vriendelijkheid. Want -ik heb het over vrouwen- ik kan heel vaak vvan buiten simpelweg niet zien of ze prachtig zijn. Als we het hebben over uiterlijke verzorging vind ik Turkije namelijk iets minder mooi. Het heeft me aan het denken gezet en me bewust gemaakt van krankzinnige eisen waaraan wij vrouwen moeten/willen/horen te voldoen. Ik heb het over kappers, beautysalons, make-up en dat soort dingen. Ik ben een voorstander van uiterlijke verzorging, ik houd van uiterlijke verzorging. Ik vind het heerlijk om mezelf uit te sluiten in de badkamer en een pamperavondje te houden. Ik vind het heerlijk om naar de kapper te gaan en met een nieuwe haarkleur en gestyled kapsel de deur uit te gaan. Ik vind het heerlijk om make-up op te doen en nieuwe looks uit te proberen. Ik vind het heerlijk om mijn nagels te lakken of om gelnagels bij mezelf te zetten. Ik vind het heerlijk om samen met een vriendin op de bank te hangen en maskertjes te nemen. Echt, ik houd ervan. Behalve dat het voor mij een manier van ontspanning is, is het ook een manier om mezelf te uiten. Het is een stukje identiteit. En daarbij vind ik gewoon dat je jezelf goed moet verzorgen.

Doe maar gewoon dan ben je al gek genoeg.

In Nederland heerst een ‘doe maar gewoon dan ben je al gek genoeg’ cultuur. Dit vind ik soms best jammer, want zeg nou eerlijk, is het niet fijn om je soms lekker op te tutten? Ik kan er echt van genieten als een meisje haar best heeft gedaan om er mooi uit te zien; haren in de krul, jurkje aan, een gezonde blush op de wangen en mooie wenkbrauwen. Heerlijk om te zien. Het is een van de dingen die ik zo fijn vind aan de Italiaanse cultuur. Zomers, als de zon `s avonds ondergaat ziet iedereen er op zijn of haar best uit en flaneert door de straten. Meisjes in jurkjes, vrouwen met mooie tassen, mannen in colbert. Zien en gezien worden. Complimentjes krijgen en complimentjes geven. Niets is te gek. Ha, dacht je nu dat ik het over gesluierde vrouwen zou gaan hebben? Mis poes, appelmoes. Ik heb het over iets totaal anders en dat betreft een heel groot deel van de vrouwelijke bevolking, maar het is iets waarvan ik me hier in Turkije pas echt bewust van ben geworden. Het lijkt hier namelijk wel de normaalste zaak van de wereld en nergens anders heb ik het zoveel gezien. En ik wil niemand beoordelen, afkraken of op een of andere manier kwetsen, maar je kunt in je uiterlijke verzorging ook te ver gaan. En dat is dus iets wat ik in Turkije heel erg veel zie. Want zeg nou eens eerlijk, welk normaal denkend mens staat om 07.00 uur s`ochtends bij de kapper op de stoep om haar haren te laten föhnen als ze pas om 10.00 uur hoeft te werken? En welk normaal denkend mens doet dat gemiddeld vier keer per week. Als ik om 10.00 uur moet werken, dan sta ik -afhankelijk van de reistijd- om 09.00 uur op. Ik douche, trek mijn kleding aan, maak mezelf op terwijl ik een broodje naar binnen werk en schiet de deur uit. Al rennend doe ik onderweg nog snel wat lipstick op en check ik of er nergens etensresten zijn blijven plakken. En dan moet ik echt opschieten dat ik niet te laat kom. En volgens mij geldt dit voor de meeste mensen. Maar hier is het de normaalste zaak van de wereld dat vrouwen vier uur eerder opstaan dan nodig is zodat ze naar de kapper en manicure kunnen gaan. Terwijl hun haar -heel vaak een hele dikke bos extensions- wordt geföhnd smeren ze een laag of zes foundation op, twaalf lagen mascara, vier kleuren oogschaduw en brengen ze drie keer blusher aan. Uiteindelijk zien ze eruit als een soort barbie, inclusief roze tas en chihuahua. Begrijp me niet niet verkeerd hoor. Nogmaals, ik wil niets verkeerds zeggen en niemand over een kam scheren, maar wat ik hier soms zie dat snap ik echt niet. Gisteren stapte ik de deur uit. Het is hier ruim vijfendertig graden. Het zweet heeft een permanente plaats op mijn voorhoofd gevonden en gaat daar voorlopig niet meer weg. Er liep een vrouw op torenhoge hakken in een heel erg kort jurkje. Niets mis mee, als je uitgaat ofzo. En op hakken kunt lopen. Maar het was 11:00 uur s`ochtends en mevrouw ging plat op haar smoel. Ik zag haar hele, nouja, je weet wel: haar hele hebben en houden. Haar jurkje was gewoon een maat of twee te klein. En alsof dat nog niet erg genoeg was, lukte het haar ook niet meer om op te staan; haar hakken waren te hoog. En het enige wat ik dacht was: “Mens, wat doe je jezelf aan”?

Kom op jongens, het is hier heet. Trek gewoon slippers en een lekker zittende jurk of broek aan. Doe je haar in een staart en een dagje geen foundation op zodat je gezicht een beetje kleur opdoet en je de rest van de zomer niet eens foundation nodig zult hebben.

Zes lagen poeder, oranje lipstick en nep wimpers

Zoals je misschien wel weet heeft Nevzat een kapsalon. Hij werkt er regelmatig zelf en komt dan altijd met de vreemdste verhalen thuis. “Vanmorgen kwam er een mooi meisje” zegt hij. “Ik was haar haren aan het föhnen en ondertussen deed zij make-up op. Plotseling vroeg ze aan me hoe ze eruit zag. Ik keek haar aan en schrok me dood. Ik dacht dat het meisje ineens was verwisseld want ineens zat er een totaal ander mens. Of nou ja, mens.. het leek meer een clown, aldus Nevzat. Ik snap het niet. Ik snap het echt niet. Ik zie zoveel van zulke meisjes en vrouwen hier, het lijkt haast wel een wedstrijdje `wie lijkt het het meest op een barbie` of `wie kan zichzelf het meest veranderen door middel van haar, make-up en kleding`. En naast make-up, haar en kleding gaan hier ook nog eens heel veel vrouwen naar de plastische chirurgie. Echt regelmatig zie ik hier dames met pleisters op hun neus. Ik denk niet dat het ergens anders ter wereld zoveel voorkomt als hier. Het is bijna te bizar voor woorden. En Buiten dat het vaak echt niet mooi meer is, lijkt het me ook zo ontzettend oncomfortabel. Kom op jongens, het is hier heet. Trek gewoon slippers en een lekker zittende jurk of broek aan. Doe je haar in een staart en een dagje geen foundation op zodat je gezicht een beetje kleur opdoet en je de rest van de zomer niet eens foundation nodig zult hebben. Alles staat altijd mooier op een gebruinde huid vind ik. Over foundation gesproken, ik herinner me nu een meisje met haar vriendje in de metro. Het was ontzettend heet en iedereen liep te zweten. Het beste kind had blauw met groene oogschaduw op, dertien lagen foundation en zes lagen poeder, oranje lipstick, nep wimpers tot boven haar wenkbrauwen, een bos hair-extensions waar je U met een hoofdletter tegen zegt en zo`n onderbroek met vulling waarvan je de vulling ook zag nog eens zag zitten. Uiteraard zweette het meisje ook. De foundation droop letterlijk en figuurlijk van haar gezicht af. Het was walgelijk om te zien en driekwart van de metro zat haar dan ook vol afschuw aan te kijken. Het meisje dacht volgens mij echter dat iedereen haar vol bewondering bekeek en toen we bij de eindhalte de metro uitstapten schudde ze dan ook nog even lekker met haar billen terwijl haar vriendje trots zijn arm om haar heen legde en met een hitsige blik over haar schouder naar een ander meisje keek.

Wees blij met wie je bent!

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat ik me hier best wel aan kan ergeren. Waarom kun je niet gewoon blij zijn met wie je bent? Waarom zou je je halve lichaam willen verbouwen of er zo oncomfortabel mogelijk bij willen lopen terwijl de mussen dood van het dak vallen. Waarom zou je met drie lagen make-up naar het strand gaan en daar niet lekker kunnen zwemmen omdat anders je make-up uitloopt? Waarom zou je torenhoge hakken aandoen als je er niet goed op kunt lopen? Waarom zou je vier uur eerder opstaan als je nog lekker kunt slapen? Waarom zou je niet lekker genieten van de wereld om je heen en alleen maar bezig zijn met de vraag of je make-up nog wel goed ziet? Waarom zou je geen boer of scheet kunnen laten als er gas in je buik dwarszit? Waarom zou je doen alsof je poep naar roosjes ruikt terwijl het gewoon stinkt net als dat van ieder ander? Waarom zou je nooit eens lekker comfortabel kunnen zitten omdat je er altijd maar op moet letten dat je kleding op zijn plaatst blijft? Waarom zou je een half maandsalaris uitgeven aan uiterlijke verzorging en het daarna gek vinden dat je geen geld hebt om op vakantie te gaan? Waarom zou je jezelf niet accepteren zoals je bent en je als een ander voordoen? Want zodra het hele circus aan de buitenkant er `s ochtends opzit, veranderd vaak ook het hele innerlijk mee. En het lijkt me doodvermoeiend om een hele dag, iedere dag zo te moeten doorbrengen. Het is krankzinnig om je hele uiterlijk te willen veranderen, om er uit te willen zien zoals bewerkte foto`s en films uit de media. Het is gestoord om honderd keer per dag in de spiegel te kijken en je eten uit te kotsen zodat je vetrollen niet meer zichtbaar zijn. Het is niet normaal om je uiterlijk je innerlijk te laten bepalen en om je zekerheid en zelfvertrouwen in handen van een kapper of nieuwe lipstick te geven. Het is niet okè als mannen naar je kijken en je willen omdat je er lekker uitziet in dat te korte jurkje. Het is bizar dat je niet geniet van het leven en als wat er op de wereld gebeurt omdat je alleen maar bezig bent met hoe jij eruit ziet en wat anderen van je denken. Het is niet okè dat je jezelf niet accepteert en de dingen die je minder mooi vind aan jezelf verdoezelt.

En het gebeurt niet alleen hier in Istanbul. Het gebeurt overal ter wereld: in Nederland, in de VS, in China, in Peru, overal! Natuurlijk snap ik het als je echt onzeker over een bepaald lichaamsdeel bent je hier iets aan wilt doen. Ik had het liefst ook een cupmaat groter gehad, meer haar op mijn hoofd en ik zou ook nog wel een paar kilo`s kwijt willen en mijn onderkin weg willen laten halen. Ik lak ook mijn nagels en zonder mijn wenkbrauwen bij te tekenen ga ik de deur simpelweg niet uit. Ik heb het liefst iedere dag nieuwe kleding èn nieuwe schoenen aan en naar een kast vol designertassen heb ik ook wel oren. Maar jongens nog aan toe, ik ben toch veel meer dan dat? Ik ben slim, getalenteerd, grappig, lief, aardig, leergierig en bovenal ben ik gezond. Ik geniet ervan om aandacht aan mijn uiterlijk te besteden, maar ik geniet nog meer van om mezelf te kunnen zijn en het leven tot het uiterste te kunnen leven. Uiterlijke verzorging is leuk en fijn. Je kunt er je identiteit mee uitdrukken, mooie delen accentueren, onzekerheden verdoezelen en jezelf in bepaalde situatie`s op een bepaalde manier presenteren. Het is heerlijk om te tutten, om naar de kapper te gaan en om complimentjes te krijgen. Maar het moet niet het belangrijkste zijn en de hoogste prioriteit hebben. Draaf niet door. Accepteer jezelf. Kijk naar wie je bent, wat je hebt en wat je kunt in plaats van naar wie je niet bent en wat je niet hebt of kunt. Wees blij met jezelf. Verwen jezelf af en toe met een nieuwe lipstick en een nieuwe tas en nieuwe schoenen, breng daarna een bezoekje aan de schoonheidsspecialiste en geniet ervan.

Geniet van uiterlijke verzorging omdat het kan. Niet omdat je denkt dat het moet.

Facebook Comments

comments

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *