Una (2016) gaat de confrontatie met haar problematische verleden aan

Una is een Britse dramafilm uit 2016 en werd geregisseerd door Benedict Andrews. De film is gebaseerd op het toneelstuk Blackbird (2005) van de schrijver David Harrower, die ook het script voor de film schreef. Het verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen. De hoofdrollen worden vertolkt door Rooney Mara, Ben Mendelsohn en Riz Ahmed.

Am I too old for you now?

Samen met Ray, de buurman en tevens een vriend van haar vader, liep Una als dertienjarige weg van huis. Ze was smoorverliefd en dacht een nieuw leven tegemoet te gaan, maar bleef alleen achter in een B&B. Ray werd veroordeeld voor misbruik van een minderjarige en zat zijn straf uit. Nu, vijftien jaar later, woont zij samen met haar moeder nog steeds in hetzelfde stadje. Ze lijkt er nogal een uitbundige levensstijl op na te houden, vol feesten, alcohol en one-night stands. Als ze op een dag een foto van Ray in een tijdschrift herkend, besluit ze hem op te zoeken. Onverwachts staat ze voor hem in de fabriek waar hij werkt en gaat de confrontatie met haar problematische verleden aan.

IJzersterke, confronterende en pijnlijke scenes schijnen nieuw licht op de relatie tussen slachtoffer en dader

Zonder iets expliciet te tonen gaat Una de erotische relatie tussen slachtoffer en dader niet bepaald uit de weg. Een aantal pijnlijke scenes en close-ups laten op gruwelijk wijze zien hoe verstoort deze relatie kan zijn. Dit maakt het af en toe wat ongemakkelijk om de film te kijken en ik kan me voorstellen dat je met een nare bijsmaak achterblijft. Maar pedofilie is dan ook geen makkelijk onderwerp en niet alleen de gevolgen van (seksueel) misbruik, maar ook zeker de relatie tussen het slachtoffer en de dader is een vaak helaas nog steeds een onbesproken taboo. Zoals in Una duidelijk te zien is heeft Una geen eigenwaarde en respect, maar ziet ze in dat seksualiteit te gebruiken is als macht. Ze is niet alleen beschadigd, maar heeft ook ernstige psychologische problemen. Haar emoties zijn moeilijk te reguleren en ze heeft een ongezonde, bijna angstaanjagende, fixatie ontwikkeld op Ray en zijn nieuwe leven.

Het verhaal zelf is mooi en sterk en de film bevat een aantal ijzersterke, confronterende en pijnlijke scenes die absoluut indruk zullen maken. Elke keer als je op het puntje van je stoel gaat zitten omdat je denkt dat Una, Ray nu eindelijk verantwoordelijk gaat houden, laat ze haar complexe persoonlijkheid zien en draait haar gedrag negentig graden om. Er wordt niets gesuggereerd, alle eindjes blijven open en een invulling wordt aan het publiek achter gelaten. De film bestaat voornamelijk uit dialoog en speelt zich grotendeels af in de fabriek waar Ray werkt. Op veel vragen krijg je geen antwoordt en als je dat na het zien van de film beseft, kun je Una haar gedachten en gedrag misschien iets beter begrijpen. Toch is het geheel nogal flauwtjes uitgewerkt. De setting en ‘zijlijnen’ van het verhaal zijn dusdanig slecht en saai, dat de film zo ontzettend veel aan kracht verliest! Heel jammer, want verder is deze film briljant. Het laat misbruik en de verschrikkelijke impact hiervan zien, vanuit een ander, minder fraai perspectief. Heel gewaagd en gedurfd en wat mij betreft is Una absoluut het zien waard. Mits je dergelijke onderwerpen geen probleem voor je zijn, dat wel.

Facebook Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *