Een prachtige film over spiritualiteit en religie: Silence (2016)

Silence is een Amerikaanse, historische dramafilm uit 2016. De film is geregisseerd door Martin Scorsese en het script, dat werd geschreven door Jay Cocks, is gebaseerd op de gelijknamige roman van auteur Shusaku Endo uit 1966, dat gedeeltelijk is gebaseerd op historische feiten. De hoofdrollen worden vertolkt door Andrew Garfield, Adam Driver, Shinya Tsukamoto, Tadanobu Asano en Liam Neeson. De film ging in première in het Vaticaan, in aanwezigheid van paus Franciscus en nog 400 andere jezuïeten.

I pray but I am lost. Am I just praying to silence?

In de 17e eeuw Pater Ferreira al een aantal jaren plotseling verdwenen. Volgens geruchten heeft hij zijn geloof afgezworen en zou hij nu vrijwillig als Japans burger leven. Dit is volgens de jezuïtische priesters Sebastião Rodrigues en Francisco Garupe, die hun geloof aan Pater Ferreira te danken hebben, ondenkbaar. Het duo is vastbesloten om de waarheid naar boven te halen en reist af naar Japan, waar niet alleen hun geloof, maar zelfs hun aanwezigheid strikt verboden is. Ze komen hier in aanraking met gruwelijke martelingen die gevangen christenen, en vooral priesters, in Nagasaki moeten ondergaan. En dan heerst als snel de vraag: “waar is God en waarom zwijgt Hij”?

Silence prachtige film over spiritualiteit en religie. De film is cinematografisch werkelijk prachtig. De exotische locaties zijn adembenemend mooi en ontzettend aantrekkelijk om naar te kijken. De visuele aspecten zijn echt tot in de details uitgewerkt en in combinatie met trage shots is dit simpelweg briljant. Ik had af en toe echt het gevoel dat ik er zelf bij was, zo mooi is de film visueel. Het verhaal is zeer interessant en integrerend en zet aan tot het nodige denkwerk over spiritualiteit en religie. Dit echter allemaal zonder vervelend te worden of het gevoel te geven dat je jezelf moet bekeren. De uitwerking van het verhaal vond ik zelf af en toe wel iets minder. De film duurt namelijk bijna drie uur lang, wat niet erg is als er voldoende actie, afwisseling en snelheid in een film zit, maar Silence bevat geen van alle. Er is zelfs maar weinig sprake van muziek. Silence bevat namelijk zoveel trage scenes en het verhaal wordt zo langzaam opgezet dat de hele film eigenlijk gewoon te lang duurt. Begrijp me niet verkeerd, trage scenes maken een trage film sterk, maar dit was gewoon teveel van het goede wat mij betreft. Het boek is absoluut prachtig verfilmd en de film zelf is zonder twijfel een meesterwerk en boeit genoeg, maar er had gewoon iets meer afwisseling en vaart in gemogen zodat het wat makkelijker is om je aandacht erbij te houden. Ook ontbrak er wat mij betreft een stukje diepgang in de vorm van meer aandacht voor het shintoïsme, dat toentertijd de officiële godsdienst van Japan was. Desondanks is Silence een bijzondere, artistieke film die interessant genoeg is voor een ieder die geen standaard film verwacht. En genoeg geduld heeft, eerlijk is eerlijk.

Facebook Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge