Moonlight (2016) haalt vooroordelen over zwarte cultuur en filmindustrie onderuit

Moonlight is een Amerikaanse dramafilm uit 2016, geschreven en geregisseerd werd door Barry Jenkins. De film is gebaseerd het ongepubliceerde toneelstuk “In Moonlight Black Boys Look Blue” dat werd geschreven door Tarell Alvin McCraney en is samen met producenten Adele Romanski en Brad Pitt omgevormd tot een speelfilm. De hoofdrollen worden onder andere vertolkt door Trevante Rhodes, André Holland, Janelle Monáe, Naomie Harris en Mahershala Ali.

I wasn’t never worth shit. Never did anything I actually wanted to do, was all I could do to do what other folks thought I should do. I wasn’t never myself.

Moonlight is een driedelig narratief over het leven van de jonge Afro-Amerikaanse Chiron. In het eerste deel zien is te zien hoe Chiron als kind (“Little”) opgroeit bij zijn drugsverslaafde moeder in een arme wijk in Miami. In het tweede deel is Chiron een puber en worstelt hij met zijn emoties en plaats in de wereld. In het derde en laatste deel is Chiron te zien als jong volwassene (“Black”). Hij lijkt volledig te zijn veranderd.. maar is dit wel zo?

Moonlight is een prachtige, emotionele film en behandeld op zeer intieme wijze onderwerpen waarvan het helaas nodig om deze nog steeds aan te kaarten in het tijdperk waarin we leven. Nochtans vertelt Moonlight niet perse het verhaal over een zwarte jongeman die worstelt met zijn identiteit of seksuele geaardheid, maar ook over de ontwikkeling van identiteit in het algemeen, relaties in onze directe omgeving en opgroeien tot de persoon die we zijn of willen zijn, onderwerpen waar een ieder zich aan kan relateren. In acht nemend dat dit een film betreft van een onbekende regisseur met vrijwel alleen maar onbekende acteurs heb ik niets meer dan lovende woorden. Het verhaal wordt prachtig verteld en is ontzettend realistisch en aangrijpend. De film is ontzettend mooi gestileerd en bevat prachtig en uniek camera werk dat in combinatie met de uitstekende muziekkeuze ervoor zorgt dat je jezelf af en toe echt even in het leven van Chiron waant. Ook de acteurs vertolken hun rol stuk voor stuk fantastisch en ontzettend realistisch. Het acteerwerk is echt bijzonder krachtig en fijn om naar te kijken. Het hele concept haalt vooroordelen over de “zwarte cultuur en filmindustrie” keihard onderuit, maar laat ook zien dat je met een beperkt budget een prachtige art house film kunt maken. Het is geen makkelijke film, heel rauw en puur, poëtisch zelfs, maar niet te heftig. Wat mij betreft absoluut een must-see, maar ik raad je aan om er met zo min mogelijk achtergrond informatie (vandaar ook mijn korte, nietszeggende plot) naar te gaan kijken en jezelf mee te laten slepen in dit prachtige stukje kunst.

Facebook Comments

comments

1 Comment

  • Pingback: Het brein achter de lancering van astronaut John Glen in de film Hidden Figures (2016)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge