25 tekenen dat ik een echte Turk ben

Naar Turkije verhuizen vond ik niet moeilijk. Hier wonen ook niet. Het land is prachtig, Istanbul is geweldig, Turken zijn gastvrij en vriendelijk.. Nee, dat was allemaal geen probleem. Echt integreren in de maatschappij daarin tegen is me niet altijd makkelijk afgegaan.  Het is een weg van opstaan en vallen, van leren en aanpassen. Maar nu, na een paar jaar in Istanbul gewoond te hebben is het inmiddels tijd om eerlijk te bekennen dat al bijna een echt Turk ben. Vandaag deel ik 25 tekenen dat ik een echte Turk ben. Of misschien zijn het meer tekenen dat ik hier inmiddels te lang woon, haha.

Turkse Thee Leren Zetten

Turkse Thee zetten

1. Ik geef antwoorden op vragen door twee keer hetzelfde te zeggen (evet, evet – hayır, hayır – yok, yok).

2. Ik ben vergeten hoe een prullenbak er uitziet. En wat recyclen überhaupt is.

3. Er gaat geen dag zonder thee voorbij. Ook niet als het buiten meer dan veertig graden is.
4. Als ik iets nodig heb dan vind ik dit in Eminönü, maakt niet uit wat.

5. Ik weet wat een VPN is en heb er zelfs een op m`n telefoon. Weet jij wat het is?

6. Traangas doet pijn en maakt je ziek.

7. Als ik in Nederland ben blijf ik wachten voor het zebrapad. Als voetganger, niet als automobilist.

8. Ik kan mezelf daarin tegen wel heel goed verplaatsen tussen taxi`s, bussen en andere vervoersmiddelen met chauffeurs die denken dat ze F1 coureur zijn op een eindeloze racebaan zonder regels

9. I am about to start to eat bread with every meal I have. Even with Italian pasta or Indonesian rice. Please help me!

10. Ik schreef bovenstaande zin niet bewust in het Engels, maar realiseerde me dat ook dit (problemen met het beheersen van talen en het zomaar veranderen van taal tijdens het gebruik ervan) typisch bij mijn leven in Turkije hoort dus ik besloot om het maar zo te laten staan.

11. Het is onmogelijk om over mijn leven in Istanbul te praten met mensen die hier niet hebben gewoond. Gewoon omdat het niet begrepen wordt.

12. Als ik in Istanbul ben wil ik niet liever dan weg. Als ik niet in Istanbul ben heb ik serieus last van heimwee. En ook dat begrijpt niemand die hier niet heeft gewoond.

13. Ik eet olijven bij mijn ontbijt.
14. Ik eet patat op brood.
15. Ik eet yoghurt als saus in plaats van dessert.

16. Netwerken is mijn tweede natuur. Zonder mensen te kennen is leven in Istanbul namelijk serieus een hel en krijg je niets gedaan.

17. Ik kan me heel goed niet druk maken over dingen want “yapacak bir şey yok” oftewel: niets aan te doen.

18. De snelle moves van een ninja zijn absoluut niets vergeleken bij de snelheid waarop ik boodschappen in heb leren pakken. De boodschappen van de volgende klant komen namelijk direct achter de jouwe aan, zelfs al is er geen ruimte.

19. Ik voel me nog steeds veilig in deze chaotische stad.

20. Als een spion weet ik me door de straten te verplaatsen, om protesten en demonstraties te ontwijken.

21. Ik doe boodschappen bij de lokale bakkal zonder dat er personeel aanwezig is en reken zelf af.

22. Uit mijn mond komen regelmatig gezegden als “allah allah” en “gule gule kullan”.

23. Afiyet Olsun (eet smakelijk) weigerde ik te zeggen voor en tijdens een maaltijd, maar ook deze dagen zijn voorbij.

24. Ik ding altijd en overal af.

25. Turken behandelen me als een Turk. En nee, dit is niet altijd in mijn voordeel.

Facebook Comments

comments

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *