Wij zijn vertrokken uit Turkije en geëmigreerd naar.. (deel 2)

Deel II

Omdat deze post wel heel lang aan het worden was, heb ik besloten om `m in tweeën te splitsen. Gisteren verscheen het eerste deel online waarin ik vertel waarom we hebben besloten om te vertrekken uit Turkije.

Lees hier: Wij zijn vertrokken uit Turkije en geëmigreerd naar.. (Deel I)

Uiteindelijk komt het erop neer dat het gewoon niet meer te doen was. Niet in het dagelijks leven, niet omtrent de politieke spanningen, niet financieel en niet met mijn gezondheid. Het was gewoon niet leuk meer. Jarenlang gaat het al bergafwaarts met Turkije en dat lijkt allemaal alleen nog maar erger te worden. We hebben geprobeerd om een bestaan in Turkije op te bouwen, maar na lang wikken en wegen hebben we de knoop doorgehakt en besloten om weg te gaan. Veiligheid, gezondheid en geluk gaan nu eenmaal voorop. We hebben onze inboedel verkocht en zijn vertrokken. Nou ja, zo makkelijk ging het natuurlijk niet. Er gaat best het een en ander aan vooraf natuurlijk, maar die details zal ik jullie besparen.

We zijn verhuisd naar..

Het lijkt misschien vanzelfsprekend dat we naar Nederland zouden komen, maar niets is minder waar! We houden allebei van reizen en eigenlijk stonden alle opties open. De wereld is namelijk zo groot en mooi, er valt nog veel meer te ontdekken. Al hebben we er eerlijk gezegd natuurlijk wel even aan gedacht om gewoon naar Nederland te gaan, we hebben we er uiteindelijk voor gekozen om te verhuizen naar Bulgarije! Dat had je niet verwacht he? Bulgarije is nog best een onbekend land, een beetje vergeten zelfs. En laat dat nou precies zijn wat ons zo trekt! Heerlijk vind ik het om alles vanaf nul te moeten en kunnen ontdekken. Er zijn hier nog veel on-bewandelde paden en dat maakt het wonen hier bij vlagen moeilijk, maar ook ontzettend interessant. Daarbij is Bulgarije een goedkoop land. Hierdoor konden we gebruik maken van ons spaargeld om de eerste tijd door te komen en even rustig te wennen. Iets wat al aardig begint te lukken. En als dat niet lukt, dan zouden we altijd nog kunnen besluiten om naar een ander land te gaan. Maar we hebben het hier nu beiden ontzettend goed naar ons zin. We waren allebei nog nooit in Bulgarije geweest en vroegen ook stiekem af en toe echt wel af waarmee we in godsnaam bezig waren, maar waren ook allebei heel enthousiast en opgewonden voor een nieuw avontuur. De mensen hier zijn over het algemeen ontzettend vriendelijk en warm, op een paar extreem norse uitzonderingen daar gelaten. De winters zijn echte winters (echt waar, ik heb voor het eerst van mijn leven temperaturen van min twintig graden Celsius meegemaakt) en zomers schijnen de temperaturen op te lopen tot meer dan veertig graden Celsius. Dat laatste moet ik nog meemaken, maar lijkt me heerlijk zonder de smog en benauwdheid van Istanbul. We wonen in Varna, een havenstad gelegen aan de zwarte zee. Nevzat is ook geboren aan de zwarte zee en woont nu toch nog een beetje waar zijn roots vandaan komen, haha. Daarbij is het gewoon een land dat zowel Europees als een beetje Turks is. Natuurlijk dichterbij Turkije dan Nederland gelegen, maar toch wel een beetje in het midden. De reis naar Istanbul duurt in namelijk even lang als de reis naar Amsterdam, haha. Dit is volgens ons de beste oplossing, want we kunnen vanaf hier gemakkelijk op bezoek bij vrienden en familie. Even tussendoor: we hebben er bijvoorbeeld pas geleden een neefje bijgekregen, leuk he! Het strand is er prachtig en het centrum kleurrijk en gezellig. Alles is zo in contrast met Istanbul, ik heb echt een weer een beetje het gevoel tot leven te komen.

Europa is gewoon awesome. Je hebt hier onder andere gewoon mensenrechten en zo. Best wel fijn is dat. Nu kan ik gewoon hier in het openbaar zeggen dat ik Erdogan geen aardige meneer vind en eigenlijk best een beetje bang voor hem ben.

Ik wilde sowieso wel heel graag terug naar Europa. Europa is gewoon awesome. Je hebt hier onder andere gewoon mensenrechten en zo. Best wel fijn is dat. Nu kan ik gewoon hier in het openbaar zeggen dat ik Erdogan geen aardige meneer vind en eigenlijk best een beetje bang voor hem ben. Het is er ook nog eens relatief veilig, maar sowieso veel veiliger dan -ik denk- de rest van de wereld. En de mensen zijn zoveel vriendelijker, vrijer, ontwikkelder en opener. Dat klinkt misschien niet zo aardig en ik bedoel het zeker niet verkeerd, maar het is gewoon veel fijner en dat merk je aan de kleine dingetjes in het dagelijks leven. Weet je, ik kan weer gewoon aantrekken wat ik zelf wil en gezellig met een man kletsen en grapjes maken zonder dat ik meteen bijbedoelingen hoef te verwachten. Dat is gewoon prettig. Wat ik ook heel fijn vind is dat hier zoveel leuke gelegenheden zitten om uit (eten) te gaan! En we hebben een freaking Lidl die producten als croissantjes, vlees en vleeswaren, mango’s, avocados, rijstwafels, chilisaus, rucola, luxe broodjes, buitenlandse kazen veel soorten voorgesneden groenten en nog veel en veel meer lekkers en voor normale prijzen verkoopt. En zelfs op straat staan fonteintjes waar ik water uit kan drinken zonder ziek te worden, dus nooit meer de stress en angst om iets te eten of drinken buiten de deur. We hebben ook al heel veel leuke mensen ontmoet en iedere paar weken hebben ze hier wel weer een of ander feestje te vieren volgens mij. Het leukste vond ik tot nu toe de viering van Baba Martha, dat was echt zo gezellig overal! We hebben een leuk appartementje midden in het centrum, op loopafstand van vrijwel alles. Onze verblijfsvergunningen zijn inmiddels ook in orde, dus eigenlijk zijn we nu wel helemaal gesetteld. Hoera! Het was eng, het was een grote stap, maar het is goed uitgepakt. Het enige wat ons nu nog beide rest is echt integreren in het dagelijks leven en het vinden van een baan. Ik had bijna iets gevonden, maar dat bleek toch niets te zijn, helaas. Maar ik heb er vertrouwen in dat het goedkomt. Oh en Bulgaars leren zou ook een goed idee zijn, maar het is echt moeilijk. En vrijwel iedereen spreekt hier ook wel gewoon Engels of zelfs Turks, dus dat is ook niet echt motiverend. Toch moet ik het wel een beetje leren hoor, want verder dan een paar basiswoorden zoals: ‘hoi, doei, fijne dag en dankjewel’, kom ik eigenlijk nog niet echt. Maar ach, dat komt vast ook wel goed ;-)

Facebook Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *